Έτσι τα βλέπω τα πράγματα

Φίλοι Ομιλήτες,
Ξεκίνησα να παρακολουθώ τον ΟΦΗ το 1994 σε ηλικία 15 ετών. Ήταν ωραίες εποχές τότε. Αθλέτικο, Σλάβια ακόμη και οι ήττες είχαν μια άλλη ομορφιά. Παικταράδες που έκαναν τη διαφορά, που γούσταραν να παίξουν μπάλα, ένα κοινό στο Ηράκλειο που γούσταραν να είναι ΟΦΗ, ακόμη κι αν δεν μπορούσαν να το δείχνουν , όπως σήμερα που υπάρχουν μπλουζάκια και ένα σωρό άλλα διακριτικά, αλλά πάντα ήταν κοντά στην ομάδα. Άνθρωποι κάθε ηλικίας ήταν (και) τότε οι φανατικοί που απάρτιζαν τη Θύρα 4, με μια μεγάλη διαφορά όμως. Οι ηλικίες 20-30 ήταν πάντα μπροστά, και με τον τρόπο τους (ντούζ κλπ) είχαν κάνει το γεντι κουλέ μια έδρα φωτιά για τον ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ αντίπαλο και τα αποτελέσματα είναι γνωστά σε όλους μας….
Υπήρχε ένας Ολλανδός που έκανε θαύματα, που έβλεπε στο απέναντι γήπεδο και ξεχώριζε τα ταλέντα και που με μικρό μπάτζετ τις περισσότερες φορές κατάφερνε να φτιάχνει μια ομάδα ανταγωνιστική σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο. Πέρασαν παίκτες που συνέδεσαν το όνομα τους με τον ΟΦΗ και μερικοί από αυτούς εξακολουθούν να συνδέονται άμεσα ή έμμεσα ακόμη και σήμερα με την ομάδα μας. Υπήρχαν φράγκα, έπαιζες μια χρονιά ΟΥΕΦΑ και έβαζες σκέπαστρα στις κερκίδες. Υπήρχε πρόεδρος και ΔΣ και κανείς μα κανείς δεν τολμούσε να τους πειράξει ΚΑΙ ΑΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ τις σχέσεις τους με κάποιους θείους εξ Αθηνών.
Όσο περνάνε τα χρόνια, κοιτάζω πίσω και βλέπω ότι δεν έχει μείνει τίποτα που να συνδέει αυτές τις εποχές με τις σημερινές, και μάλιστα δεν φαίνεται κάποιο σημάδι στον ορίζοντα που να είναι ευνοϊκό. Πάμε από το κακό στο χειρότερο. Σίγουρα κάποιος (οι) φταίνε για αυτό το ολίσθημα αλλά την συγκεκριμένη χρονική περίοδο δεν είναι ώρα να αποδώσουμε ευθύνες. Μπορούμε όμως να κάνουμε μια μικρή ανασκόπηση μερικών ετών και να αναλύσουμε κάποια πραγματάκια γιατί βγαίνουν λάθος εντυπώσεις…..

Κατά την προσωπική μου άποψη το μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνης για την σημερινή κατάντια δεν την φέρνει ΕΝΑΣ άνθρωπος που αρκέστε όλοι να λέτε γιατί είναι εύκολο. Για μένα ευθύνες έχουν οι παρακάτω:
1) Παντελής Μυριοκεφαλιτάκης
2) Ευγένιος Γκέραρντ
3) Νίκος Νιόμπλιας
4) Νίκος Μαχλάς
5) Εμμανουήλ Δανδουλάκης
6) Εκάστοτε αρχηγοί συνδέσμων

Πάμε αναλυτικά?
1) Παντελής Μυριοκεφαλιτάκης.
Ο άνθρωπος που κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του θείου και ορίστηκε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ως ο υπεύθυνος που κρατούσε τις τύχες τις ομάδας. Παράλληλα με την «θητεία» του, δίπλα του πέρασαν αρκετοί πρόεδροι οι οποίοι ως γνωστών κρατούσαν δημόσιες σχέσεις και δεν είμαι πεπεισμένος ότι αποφάσιζαν για τις τύχες της ομάδας. Για αυτό και δεν κάνω άλλη αναφορά. Ο Παντελής είναι μεγάλος ομιλήτης όσο κι αν στο 99,9% φαίνεται το αντίθετο. Όσοι ισχυρίζεστε ότι τον γνωρίζετε ή αυτόν ή την προσωπική του ζωή, γνωρίζετε ότι έχει πια μια σημαντική περιουσία, την οποία ΔΕΝ ΕΦΤΙΑΞΕ τα τελευταία χρόνια και μπορούσε κάλλιστα εδώ και 5-10 χρόνια να την έχει κάνει και να ψαρεύει αμέριμνος στη Νότια Κρήτη ή στις Μπαχάμες ή δεν ξέρω εγώ που….Όμως, έμεινε και μάλιστα διοίκησε στις πιο δύσκολες εποχές του ΟΦΗ, χρεώθηκε τα πάντα και φεύγει κατατρεγμένος από το προσκήνιο με όχι τον καλύτερο τρόπο. Είναι το ιδανικό εξιλαστήριο θύμα λόγω του τρόπου που συμπεριφέρεται, και αυτό το χρησιμοποίησαν αρκετοί «Ομιλήτες» για να ξελασπώσουν τα δικά τους παραστρατήματα. Έχει ευθύνη στο ότι δεν προστάτεψε την ομάδα όταν έπρεπε, δεν εφάρμοσε χουντικές μεθόδους όταν έπρεπε, δηλαδή την περίοδο που γεννιόταν το κακό, αλλά και γιατί όταν πλέον ήταν αργά προσπάθησε να εφαρμόσει μεθόδους που η χούντα θα έμενε με ανοικτό το στόμα….Άφησε την ομάδα έρμαια, στα νύχια του κάθε Δανδουλάκη, στου κάθε πράκτορα του «Πράκτορα» και πάντα με το στόμα κλειστό, χωρίς να αφήνει να διαρρεύσει το παραμικρό σε ότι αφορά τις αποφάσεις που έπαιρνε, οπότε χρεωνόταν τα πάντα .
Τέλος ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που έκανε ήταν ότι δεν φρόντισε στις «χρυσές» εποχές να κάνει την ομάδα να μπορεί να στηριχτεί στα δικά της πόδια. Να γίνει ένας σχεδιασμός με ακαδημίες και με ευκολίες έτσι ώστε ο ΟΦΗ να μπορεί να γίνει μια μηχανή ταλέντων και να στηριχτεί στα πόδια του.

2) Ευγένιος Γκέραρντ.
Η χαρακτηριστική μορφή που συνόδευσε τον ΟΦΗ για 15 χρόνια, που πήρε τίτλους, που έβρισκε παίχτες, πάντα με γνώμονα το συμφέρον του ΟΦΗ….Πάντα???? Ή μήπως κάποια στιγμή αντιστράφηκαν τα πράγματα και ήταν πλέον η «ώρα» του να κονομήσει και αυτός? Για να μην αναφερθώ στα «κυκλώματα» που λυμαίνονται το ποδόσφαιρο παγκοσμίως, το λάθος του Γκέραρντ ήταν ότι ήθελε να φάει χωρίς την έγκριση του από πάνω… Έχοντας ένα σεβαστό όνομα πια στην πιάτσα, και πάρα πολλούς πιτσιρικάδες να τον εμπιστεύονται σαν θεό (βλέπε μεταγραφή Μαχλά στον Ηρακλή) πίστεψε ότι μπορεί να δημιουργήσει ένα δικό του δίκτυο στην Ελλάδα και όχι μόνο και να το εκμεταλλευτεί. Κάπου εκεί εμφανίστηκαν τα πρώτα μαύρα σύννεφα και δεν άργησε να έρθει και η καταιγίδα η οποία σημειώτεον, ήταν αρκετό καιρό πριν την αποχώρηση του από την ομάδα για λόγους «υγείας» όμως είχε συγκαλυφτεί και πάλι με γνώμονα το καλό της ομάδας. Ο Γκέραρντ χρεώνεται ως λάθη το έντεχνο κυνήγι μαγισσών που ξεκίνησε μετά την απομάκρυνση του, καθώς και την κόντρα που έχει αρχίσει για όσους θυμούνται, με το να μπαίνει «σφήνα» σε οποιοδήποτε παίκτη ζητούσε η ΠΑΕ ΟΦΗ, στις μεταγραφικές περιόδους, με αποκορύφωμα την Αρπαγή Μαχλά που ήταν και η αρχή του τέλους για το Νικόλα. Μέχρι και μάνατζερ της «αντιπάλου» ομάδας έκατσε και είδαμε όλοι για πόσο, με μόνο σκοπό να χτυπήσει τον ΟΦΗ όπως μπορεί. Δεν πιστεύω να ισχυρίζεται κανείς ότι έκατσε μάνατζερ στον Εργο για ένα 6μηνο για να αφήσει έργο….

3)Νίκος Νιόμπλιας
Άλλος ένας που ζήλεψε τη δόξα του εαυτού του και προσπάθησε να την μετατρέψει σε χρήμα ή σε εκδίκηση. Είναι κάτι που δεν έχω ξεκαθαρίσει ακόμα και θα το αφήσω χωρίς πολλά λόγια, όμως θα αναφερθώ στο 2000 και στην περίφημη «κλίκα» του Νιόμπλια που ίσως και να ήταν το τελειωτικό χτύπημα για την ομάδα, αφού από κεί και πέρα δεν έχουμε ξαναβρεί το δρόμο μας. Η εμφάνιση του αρχηγού κατά περιόδους στο Ηράκλειο όλους μας γέμιζε με χαρά αφού άφηνε να εννοηθεί ότι κάποια στιγμή θα επέστρεφε σε κάποιο πόστο. Σε προσωπική συζήτηση που είχαμε μου είχε πεί ότι 90% θα έμενε εδώ, αφού τα είχε συμφωνήσει σε όλα με τον τότε πρόεδρο Ξημέρη, και εκεί σταματάνε όλες οι πληροφορίες που έχω…. Δεν ξέρω αν επίτηδες έβγαζε τη βρόμα ότι θα έρθει για να μην έρθει, και να δημιουργήσει πρόβλημα, ή αν όντως «πλήρωσε» την κλίκα που είχε δημιουργήσει.

4) Νίκος Μαχλάς.
Το «κοπέλι», με τα συρτάκια στην αρένα και αργότερα στον Άγιαξ. Με πορεία που ζηλεύουν ΟΛΟΙ οι Έλληνες ποδοσφαιριστές, χρυσό παπούτσι κλπ, πράγματα και τιμές που βλέπουμε ότι παίρνουν μόνο τα δημιουργήματα του « μάρκετινγκ» και ποτέ (τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια) ο ποδοσφαιριστής που τα αξίζει. Μεγάλη τιμή για το Νίκο όλη του η πορεία. Όμως κινδυνεύει να την καταστρέψει με παιδαριώδης βλακείες γιατί κατά βάθος ο Νικόλας αυτό είναι: ένα παιδάκι. Ένα παιδάκι που πήρε όλα τα παιχνίδια σε λίγο μεγαλύτερη ηλικία και δεν δύναται να σκεφτεί σωστά…. Με συγκεκριμένα και κατά περιόδους «δυνατά» ατοπήματα καταστρέφει το ίδιο του το όνομα και μαζί παρασέρνει και τον ΟΦΗ. Μεταγραφή «Επιστροφή» στον Ηρακλή ελέω Γκέραρντ. Λέει ότι δεν του έγινε πρόταση ποτέ. Πότε το λέει όμως? Μετά τα ξεφωνητά στο Γεντί κουλέ….Αν θυμάμαι καλά επειδή τότε ταξίδευα, 20 εβδομάδες μετά. Με την επιστροφή του δείχνει ότι ξεπερνιόνται και ξεχνιόνται τα πάντα. Όμως η «επανάσταση» που έχει δημιουργηθεί και που σιγά σιγά μεγαλώνει και παροτρυμένος από το «Μαχλά θεέ, πάρε την ΠΑΕ» τον φέρνει πάλι στο προσκήνιο και μάλιστα πολύ πρίν την περιβόητη δήλωση περι θεάτρου σκιών. Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει σχεδόν με την έναρξη του δεύτερου γύρου, πέρσι και πολλοί, πάρα πολλοί πλέον τον κατηγορούν για στήσιμο κλίκας (βλέπε Νιόμπλιας) μέσα στην ομάδα και κάνουν το Μαχλά να «αποχωρήσει» εντός και εκτός «» για κάποιο διάστημα. Το τέλος του πρωταθλήματος και ο τρόπος με τον οποίο σώθηκε η ομάδα δεν αφήνουν περιθώρια για νέα «παιχνίδια» όμως ο Νικόλας δεν πτοείτε και κάνει την περιβόητη δήλωση περί θεάτρου σκιών. Μέχρι εκεί καλά τα πήγαινε αλλά συνεχιζόμενες λάθος κινήσεις του τον φέρνουν ακόμα πιο χαμηλά. Στη συνάντηση που κανονίστηκε με το Βατσινά αφήνει το τραπέζι στο 5λεπτο και φεύγει αφού έχει προλάβει να μας πεί κάποια πράγματα, και ακόμη περιμένω κάτι «χαρτιά» Νίκο, ειλικρινά για να σε στηρίξω όπως μπορώ…….
Αφήνει λοιπόν το «Λύκο» μόνο με τα πρόβατα, χωρίς να υπάρχει αντιπαράθεση λόγου και ο Βατσινάς «κερδίζει» πίστωση χρόνου. Ηρεμεί το κλίμα στις τάξεις των οπαδών… Μετά από μερικές μέρες επιστρέφει και ΧΑΝΕΙ το δικαίωμα να ονομαστεί επαναστάτης. Πάμε για το φιλικό με την ΑΕΚ που δείχνει ότι υπάρχει μεγάλος εκνευρισμός, προχωράμε στο πρώτο επίσημο που «είναι τραυματίας» και έχουμε φτάσει στην σημερινή κατάσταση που είναι μόνος ξεχασμένος μπροστά ή επειδή το θέλει να είναι ή επειδή ο προπονητής το θέλει να είναι. Τα πράγματα δεν έχουν εξισορροπηθεί ακόμη και ο Νίκος αρμενίζει πλέον μόνος του μαζί με 5 άτομα που θα αναφερθώ σε λίγο.

5)Μανώλας….
Μεγάλη ιστορία ο Μανώλας…. ΌΦΗ όσο λίγοι, αξέχαστες οι δηλώσεις του κατά τη διάρκεια παιχνιδιών, ή σε συνεντεύξεις τύπου, όμως εδώ και μερικά χρόνια έχει αρχίσει να παραλογίζεται και είναι η μεγαλύτερη «τρύπα» σε ότι αφορά τη διαρροή διαφόρων θεμάτων που αφορούν την ΠΑΕ προς τα έξω….Μόνο με την επισήμανση ότι βγάζει μόνο τα αρνητικά και τίποτα άλλο. Σε εποχές δύσκολες, σε εποχές που ο ΟΦΗ χρειάζεται τη στήριξη όλων όχι μόνο δεν στηρίζει αλλά και δυναμιτίζει το κλίμα όποτε του δοθεί ευκαιρία σε τέτοιο βαθμό που πλέον αρκετοί αναρωτιώντε αν πρόκειται όντως για «εκδίκηση» ή αν δουλεύει για τον Πράκτορα. Γιατί το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Πράκτορας τρίβει τα χέρια του κάθε φορά που ο Μανώλας γράφει κάτι….Πρέπει να είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ πρωτοτυπία να βγάζουμε τα μάτια μας με τα ίδια μας τα χέρια, και όχι μόνο να μην προστατεύουμε την ομάδα μας αλλά να ψάχνουμε να βρούμε στοιχεία για να τη φέρουμε σε ακόμη πιο δύσκολη θέση.

6)Το σημείο που καίει. Αναφέρομαι μόνο στους αρχηγούς και όχι στο 16χρονο οπαδό γιατί εννοείτε ότι αυτοί καθορίζουν την πολιτική των συνδέσμων και τα 16χρονα απλά ακολουθούν γιατί είναι μαγκιά…. Δεν θα αναφερθώ συγκεκριμένα γιατί η (ηδη) νουβέλα θα μετατραπεί σε τόμους και δεν έχω ούτε άλλο χρόνο ούτε όρεξη.
Επιστρέφω λίγο στην παιδική ηλικία των 15, όταν πρωτοασχολήθηκα με τον ΟΦΗ, πρόλαβα τότε το Βαζέλα, στο γνωστό δωματιάκι κάτω από την 4 και όταν έμπαινα μέσα να πάρω εισιτήριο, φοβόμουν μη με βάλουν και καθαρίσω το σύνδεσμο. Πού να μιλήσω στο Βαζ τότε….. Υπήρχε μια αξιοκρατία στους συνδέσμους. Δεν λέω ότι ήταν τα σωστά άτομα εκεί μέσα, όμως ήταν τα κατάλληλα στις κατάλληλες θέσεις.
Διαλύει ο σύνδεσμος και για 2-3 χρόνια βρίσκομαι στα αμπονέ, όπου πλέον γνωρίζω το Βαζ και κάνουμε καλή παρέα. Ακόμα κάνουμε για να μη δημιουργούνται ερωτήματα. Με συνοπτικές διαδικασίες «ανασταίνουμε» τη θύρα 4 και αμέσως γινόμαστε αντίπαλοι με τους snakes που ωστόσο έχουν «μπεί» στους γέρους και έχουν αναλάβει τα ηνία. Μόνο που οι snakes δουλεύουν σωστά, με πρόγραμμα, με βιβλία και δυναμώνουν στις δημόσιες σχέσεις. Εμείς έχουμε το προνόμιο να μαζεύουμε τον κόσμο, οι snakes να ανοίγονται σε τηλεοράσεις, εφημερίδες κλπ.
Ξεσπά πόλεμος και ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ με λάθος πληροφορίες… Αξέχαστα πήγα να βρώ το Γιώργη στο σύνδεσμο γιατί είχα ακούσει ότι έψαχνε να με δείρει και τελικά εκείνο το βράδυ, καταλήξαμε στο «δικό» μας να ψήνουμε μπριτζολάκια και να συζητάμε για όλα τα θέματα. Εκείνο το βράδυ πιστοποιήθηκε ότι ο Ξημέρης μοίραζε τις ίδιες υποσχέσεις και στις δύο πλευρές. Το πρόβλημα δεν ήταν αυτό. Το πρόβλημα, και το κατάλαβα τόσο βαθιά εκείνο το βράδυ, είναι ότι έχουν δημιουργηθεί τοίχοι μεταξύ των οπαδών και μέσα σε κάθε τοίχος ο καθένας κάνει τη δουλειά του. Πετάει τις πληροφορίες που θέλει και περιμένει να «θερίσει»….
Ο «Γιάννης» (υποθετικά) πίνει καφέ με το Μαχλά (υποθετικά) και νομίζει ότι είναι ο αρχηγός του κόσμου, επειδή «παίρνει» πληροφορίες από «μέσα». Υπάρχει και η σχέση του «ένα χέρι νίβει τ’ άλλο» και δεν αργεί να δημιουργηθεί ένα κλίμα εντός ολίγων ωρών ή ημερών και να ξεσπάσει ένας νέος καυγάς είτε μεταξύ των οπαδών είτε εναντίων της ομάδας. Άλλος για να ανοίξει ένα μαγαζί, κλείνει ένα άλλο….Και οι «εργαζόμενοι» σε αυτό που κλείνει τον στηρίζουν ακόμη γιατί έχουν να ασχοληθούν με άλλους….Δεν βλέπουν ότι το σπίτι τους πάει να τους πλακώσει, βλέπουν το σπίτι του γείτονα και προσπαθούν να ρίξουν και αυτό. Αυτό που όταν πέσει το δικό τους είναι διατεθειμένος να τους φιλοξενήσει.
Κακά τα ψέμματα. Πολλές ηλικίες, άλλες αναμνήσεις, άλλες εμπειρίες ο καθένας μας. Πρέπει και είναι και καθήκον μας να έχουμε και μείς τις συμπάθειες μας αλλά ρε παιδιά, πρώτα απ’ όλα η ομάδα.
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ????
Γιατί να στηρίζουμε διχόνοιες που κάνουν κακό στην ομάδα?
Βλέπετε ένα κείμενο που έχει ξεπεράσει τις 2.000 λέξεις και δεν κάνω σχεδόν αναφορά στο Θείο…. Αυτός τη δουλειά του κάνει. Δεν έχω και πληροφορίες για αυτόν. Το μόνο που λέω είναι : Είναι δυνατόν να μη θέλει και αυτός να βγει ο ΟΦΗ Ουέφα? Όχι γιατί είναι ΟΦητζής ή για τη ψυχή του συγχωρεμένου, αλλά για να βάλει και αυτός στην τσέπη κάνα φράγκο… Είναι δυνατόν να ΘΕΛΕΙ να πληρώνει κάθε χρόνο??? Αυτά περί 6 βαθμών τα ακούω βερεσέ…Πολύ πιο φθηνά είναι να να αγοράσεις τα κοράκια.
Το θέμα είναι ότι υπάρχει μια κατάσταση και για να γίνει απεμπλοκή πρέπει η ομάδα να στηριχτεί, να πατήσει γερά στα πόδια της, να δημιουργηθούν υποδομές και να μην έχει ανάγκη κανένα. Αυτό πώς θα γίνει, όταν εμείς είμαστε μοιρασμένοι αριστερά και δεξιά, όταν το μόνο που μπορούμε πλέον να δημιουργήσουμε σαν οπαδοί είναι προβλήματα??? Σκεφτήκατε ποτέ αν έχουμε πια τα κότσια να δημιουργήσουμε κάτι καλό για την ομάδα??? Πιστεύετε ότι αν αύριο προσπαθήσουμε να γεμίσουμε το παγκρήτιο έτσι για πλάκα, για να δουν και μερικοί ότι είμαστε πολλοί και να μας υπολογίζουν, θα μπορέσουμε να τα καταφέρουμε??????

Τα προβλήματα είναι αρκετά. Πάρα πολλά θα έλεγα. Εγώ συστήνω σε όλους ψυχραιμία, όχι υπομονή. Απλά ψυχραιμία να δούμε μέσα από αυτό το βάλτο που έχει δημιουργηθεί με την ευγενική χορηγία όλων μας αν μπορέσουμε να κόψουμε καμιά ορχιδέα, αλλιώς ας το κλείσουμε το μαγαζί να τελειώνουμε.

Αυτά τα γράφω για να καταλάβουν ορισμένοι πως σκέφτομαι. Επειδή δεν έχω ούτε το χρόνο, ούτε την όρεξη να ασχολούμαι με ψευτοκόντρες και λοιπές βλακείες.
Δεν πρόκειται να αντιπαραθέσω κανέναν σας. Απλά σας δίνω μια βάση έτσι ώστε να λέτε ο Χ στον Ψ ότι άμα θες να δεις τι σημαίνει τσάτσος δες το κείμενο του καπετάνιου στην 86η παράγραφο….

Αυτός είμαι κύριοι, ο «καπετάνιος», όπως με βάπτισαν μερικοί από το συνάφι και το παρατσούκλι συνεχίζει να με ακολουθεί ή κατά κόσμων Νίκος Καλλέργης.