ΑΠ’ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ…

Καμιά φορά, όταν κάποια πράγματα υπερβαίνουν τα όρια, νιώθω ότι πρέπει να παίρνω δημόσια θέση και όχι μόνο μέσα στο φόρουμ. Αυτό προσπάθησα να κάνω και τώρα, στέλνοντας το παρακάτω κείμενο στην ΠΑΤΡΙΣ -που σχεδόν πάντα δημοσιεύει τα κείμενά που στέλνω. Όμως ΑΥΤΗ τη φορά(όπως και άλλη μία ακόμα), δεν το δημοσίευσε. Άγνωστο γιατί!

ΑΠ’ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ…*

Με έκπληξη είδα μια ανακοίνωση, που εξεδόθη ενόψει του αγώνα κυπέλλου Ολυμπιακού-ΟΦΗ την Τετάρτη. Αρχικά υπέθεσα πως πρόκειται για ανακοίνωση της ομάδας του ΟΣΦΠ, συνηθισμένη να προετοιμάζει και να διεκδικεί με κάθε τρόπο, την προάσπιση των συμφερόντων της. Με παραξένεψε όμως ότι προερχόταν από τον ιστότοπο της ΠΑΕ ΟΦΗ. Καλόπιστος γαρ, υπέθεσα ότι λόγω πιθανού προβλήματος στο σάιτ του ΟΣΦΠ, ζητήθηκε να προωθηθεί από αυτό του ΟΦΗ.

Χρειάστηκε να τη διαβάσω 2 και 3 φορές για να συνειδητοποιήσω ότι προερχόταν τελικά από τη Δ.Ε. της ομάδας μας. Αν δεν την έχετε δει, αξίζει να την προσέξετε.

«Στις 13-3-2012 το Δ.Σ. της ΕΠΟ αποφάσισε την αναβολή του αγώνα Ολυμπιακός-ΟΦΗ που αρχικά είχε ορισθεί να γίνει στις 21-3-12. Η ΠΑΕ-ΟΦΗ άλλαξε όλο το αγωνιστικό της πρόγραμμα και όχι μόνο (π.χ. κλείσιμο ξενοδοχείου, αεροπορικών εισιτηρίων, προπονητικό πρόγραμμα κ.λ.π.).
ΟΠΩΣ εύκολα εύκολα μπορεί ν αντιληφθεί ο καθένας, ένας τόσο σημαντικός αγώνας όπως είναι αυτός της ημιτελικής φάσης του κυπέλλου Ελλάδας απαιτεί ανάλογη προετοιμασία των παικτών και γενικότερα της ομάδας μας.
ΤΟ γεγονός ότι σήμερα τελείως αυθαίρετα, πέρα από κάθε λογική η επιτροπή κυπέλλου της ΕΠΟ έρχεται να ανατρέψει την απόφαση του Δ.Σ. της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και να ορίσει ξανά το παιχνίδι στην ίδια ημερομηνία (21-3-12) αποτελεί μια άνευ προηγουμένου καταστρατήγηση των ποδοσφαιρικών κανόνων. Ειδικά μάλιστα όταν η ανατροπή αυτή «επιβάλλεται ουσιαστικά από μια ΠΑΕ που έχει ήδη αποκλεισθεί από το θεσμό του κυπέλλου Ελλάδας και ουδεμία επίπτωση για την ίδια έχει η χρόνος που έχει επιλεγεί η διεξαγωγή του αγώνα και η οποία αποσκοπεί στη δημιουργία εντυπώσεων ενόψει δικών της αγωνιστικών υποχρεώσεων».
ΓΙΑ το λόγο αυτό ζητάμε άμεσα την ανάκληση του ορισμού του αγώνα Ολυμπιακός –ΟΦΗ στις 21-3-12, γιατί ουσιαστικά μεσολαβούν μόνο δύο εργάσιμες ημέρες για το συγκεκριμένο ματς.
ΕΙΝΑΙ προφανές ότι η ανατροπή της απόφασης του Δ.Σ. της ΕΠΟ στιγματίζει το θεσμό του κυπέλλου Ελλάδας και δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά.»

Είναι πραγματικά ν’ απορεί κανείς για τη σπουδή μας (αμέσως μετά την οργίλη ανακοίνωση του ΟΣΦΠ, για τον επανακαθορισμό του ματς, που επικαλείτο ακόμα και την αναστάτωση στο …φαγητό των παικτών, ακολουθήσαμε εμείς επικαλούμενοι την …αναστάτωση των εισιτηρίων και του ξενοδοχείου), αλλά κυρίως για το περιεχόμενο. Προκαλεί έκπληξη, όταν δεν διαμαρτυρηθήκαμε για την πρώτη και παράτυπη αναβολή που δόθηκε, χωρίς κανείς να μας ρωτήσει καν και διαμαρτυρόμαστε τώρα με την επαναφορά της νομιμότητας. Ειδικά τώρα που αν κάποιον συμφέρει είναι εμάς. Μια που αποκλείεται να ξαναβρούμε τόσο κουρασμένο και με τραυματίες τον ΟΣΦΠ (μετά από Μέταλιστ, ΠΑΟ και μία μέρα ξεκούρασης λιγότερη από μας. Εκτός αν θεωρούμε την πιθανή απουσία Βεζυρίδη ως πιο βαρύνουσα από τα ντεζαβαντάζ των αντιπάλων ). Θα έπρεπε να επιζητούμε να γίνει το ματς, αντί να συμπορευόμαστε με τον ΟΣΦΠ. Εκτός αν θεωρούμε ότι το ματς του πρωταθλήματος είναι σημαντικότερο από αυτό του κυπέλλου. Ειδικά, όταν το πρωτάθλημα το έχουμε εμφανώς εγκαταλείψει εδώ και καιρό.

Είναι σαφές, ότι μόλις σωθήκαμε αγωνιστικά, προσπαθούμε να σωθούμε και ‘διοικητικά’, δηλ. να αδειοδοτηθούμε και να συμμετέχουμε στη σουπερλίγκ. Αυτό δείχνουν σειρά δηλώσεων του προπονητή (ακόμα κι όταν ήμασταν 5οι, επέμενε για το αδύνατον της ευρωπαϊκής προοπτικής) που εδώ και καιρό υποκαθιστά σε πολλούς τομείς μια ανίσχυρη και ελλειματική διοίκηση (ελλείψει χρημάτων), ακόμα και σε θέματα πολιτικής της ομάδας, σε σημείο που να μοιάζει σαν άτυπο μέλος της Δ.Ε.(υποθέτω σε συμφωνία με τη διοίκηση). Αυτό δείχνει η αγωνιστική συμπεριφορά του τελευταίου μήνα, αυτό δείχνει η τάση της διοικούσας να δημιουργήσει χρήσιμες συμμαχίες στο χώρο του ποδοσφαίρου και της λίγκας. Και στην ελληνική πραγματικότητα, χρήσιμες συμμαχίες, σημαίνει συμμαχία με τον κάθε φορά ισχυρό.

Όλα αυτά μπορεί να φαντάζουν σαν μια απαραίτητη real politik, σαν μια ώριμη διοικητική επιλογή, ειδικά όταν τα μέτωπά σου είναι πολλά, ανοιχτά και αιμάσσοντα. Ωστόσο, θα πρέπει η Δ.Ε. να γνωρίζει ότι υπάρχουν και κάποια ΟΡΙΑ. Όλα αυτά τα προβλήματα και οι επιλογές μπορεί να αποτελούν το vertigo της διοίκησης, αλλά δε γίνεται να είναι τα όρια σκέψης των φιλάθλων και συμ-μετεχόντων. Ειδικά όσων αγωνίστηκαν για τον απεγκλωβισμό από ένα αναξιοπρεπές και φαύλο καθεστώς και τώρα πρέπει να συρθούν, εκόντες άκοντες, στο ‘επόμενο κακό της μοίρας μας’.

Και όλα αυτά για να ‘σωθούμε’. Μπορεί κάποιοι να νιώθουν αναγκεμένοι και να ψάχνουν να ‘μπαλωθούν’ που λέει κι ο ποιητής. Υπάρχει όμως κι ο κόσμος, που ένα μεγάλο μέρος του αγωνίστηκε κι επιζητά καθαρές και έξυπνες λύσεις, όσο είναι δυνατόν έστω. Στη Δ.Ε. υπάρχουν πρόσωπα που δουλεύουν, άλλα ανιδιοτελή, άλλα με φιλοδοξίες-μικροσυμφέροντα-εγωισμούς, άλλα που έχουν συνηθίσει σε διεργασίες, σωσμούς και ‘σασμούς’. Ίσως είναι απαραίτητοι όλοι. Οι μόνοι που δεν είναι απαραίτητοι είναι αυτοί με ‘την ψυχή του δούλου’, που φέρονται εθελόδουλα, ακόμα κι όταν δεν χρειάζεται.

Μια απορία. Τίνος πρωτοβουλία ήταν η παραπάνω ανακοίνωση, ποιος την έφερε ή συνέταξε, συμφώνησε ομόφωνα η διοικούσα;

Και άλλη μια, ύστατη. Μήπως από τους πολλούς σωσμούς και σασμούς, στο τέλος δεν υπάρχει τίποτα να σωθεί;

Θα μου πείτε, όταν η ίδια η πολιτεία, δεν καταφέρνει να επιβάλλει όρους και κανόνες, θα είσαι στο έλεος των ισχυρών (ειδικά στην κατάσταση που είσαι), οπότε κοίτα να επιβιώσεις. ‘Είναι κι αυτό μια στάσις, νιώθεται’. Ωστόσο, αν η προσπάθεια του ΟΦΗ να επιβιώσει, εξαλείψει πολλά από αυτά που υποτίθεται θα αντιπροσώπευε, γιατί να συνεχίσουμε να είμαστε ΟΦΗ και όχι οτιδήποτε άλλο, π.χ. Αθλέτικ Μπιλμπάο, Μπάρτσα, Ρεάλ ή ΠΑΟΣΦΠ;

Ηράκλειο, 18/3/2012


*
Από την ταινία ΗΝΙΟΧΟΣ, του Αλέξη Δαμιανού. Φράση ενός ήρωα αμέσως μετά την Απελευθέρωση από τους Γερμανούς καθώς βλέπει τον Εμφύλιο που έρχεται.