Μιχάλης Τζιράκης - Περήφανος ....

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=29/06/2013&s=san-palio-sinema&c=a8lhtismos
Από τη στήλη Σαν Παλιό Σινεμά του Σάββα Λιβάνιου, Ελευθεροτυπία 29/6/213


ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΖΙΡΑΚΗΣ
«Περήφανος που έπαιξα με παιχταράδες»

«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη συνοικία Πατέλες στο Ηράκλειο, που ήταν μία ποδοσφαιρική γειτονιά με πολλές αλάνες για μπάλα. Στα 13 μου πήγα στους ερασιτέχνες του ΟΦΗ και σημαντικό ρόλο στην καριέρα μου έπαιξε ο προπονητής Γιώργος Στρατάκης.

»Ξεκίνησα να παίζω σέντερ φορ, αλλά την παραμονή ενός αγώνα με τον Ολυμπιακό δημιουργήθηκε θέμα με τον λίμπερο της ομάδας, τον Κροάτη Φιλίπ Ιβάντα, και ο προπονητής μου, ο Λες Σάνον, μου ζήτησε να παίξω στην άμυνα. Δεν του έφερα καμία αντίρρηση, γιατί τότε για μένα πάνω απ' όλα ήταν ο ΟΦΗ. Εκτοτε δεν ξαναέπαιξα στην επίθεση...

»Από τα μέσα της δεκαετίας του '70 ξεκίνησε να χτίζεται ο θρύλος τού "Γεντί Κουλέ". Ηταν μία από τις πιο καυτές έδρες του πρωταθλήματος, και οι αντίπαλοί μας έχαναν από το... αεροδρόμιο. Παίζαμε μπροστά σε 12.000 κόσμο και στο γήπεδο δεν έπεφτε καρφίστα.

»Στην έδρα μας το παιχνίδι που θυμάμαι ακόμα ήταν αυτό της περιόδου 1978-1979 με τον Ολυμπιακό. Ηταν τελευταία αγωνιστική, οι Πειραιώτες ήθελαν μόνο νίκη για να πάρουν τον τίτλο, ενώ με ισοπαλία ή με νίκη δική μας το πρωτάθλημα θα το έπαιρνε η ΑΕΚ. Το ματς εξελίχτηκε σε θρίλερ. Προηγηθήκαμε 1-0 στο ημίχρονο, ο Ολυμπιακός μας ισοφάρισε, αλλά με δύο γκολ του Δημήτρη Παπαδόπουλου πήραμε κεφάλι στο σκορ με 3-1. Μέσα σε ένα δίλεπτο δεχτήκαμε δύο γκολ και μας ισοφάρισαν, αλλά ο τίτλος με χιτσκοκικό τρόπο πήγε στην ΑΕΚ.

»Οταν έκλεισα οκτώ χρόνια στον ΟΦΗ, δέχτηκα πρόταση από την ΑΕΚ. Θεωρώ πως ο Λουκάς Μπάρλος είναι ο μεγαλύτερος πρόεδρος που πέρασε από τα ελληνικά γήπεδα. Ηταν μία τεράστια προσωπικότητα, αγαπούσε παράφορα την ΑΕΚ, έδωσε και την ψυχή του γι' αυτήν και δημιούργησε μία υπερομάδα.

»Ο Μπάρλος μου είχε αδυναμία και όποτε πήγαινα στο γραφείο του με αποκαλούσε "Κρητίκαρο" και "γίγαντα". Ηταν άνθρωπος έξω καρδιά και, για να καταλάβετε το επίπεδό του, θα σας πως ότι παρ' ότι δεν ήταν υποχρεωμένος να δώσει λεφτά στον ΟΦΗ για τη μετεγγραφή μου, αφού ήμουν ελεύθερος, τους έδωσε 8 εκατομμύρια δραχμές. Συνολικά η μετεγγραφή μου είχε πάει 22 εκατομμύρια δραχμές, ποσό μυθικό για την εποχή.

»Ακόμα και σήμερα είμαι υπερήφανος που έπαιξα με παιχταράδες όπως ο Μπάγεβιτς, ο Μαύρος, ο Αρδίζογλου, ο Μανωλάς, ο Νικολάου. Ολη η αφρόκρεμα του ελληνικού πρωταθλήματος ήταν εκεί. Αυτή η ομάδα έπαιζε απολαυστικό ποδόσφαιρο, αλλά για μη αγωνιστικούς λόγους δεν κατέκτησε τους τίτλους που έπρεπε να πάρει.

»Οταν επέστρεψα στον ΟΦΗ, είχα μόνο φίλους, αφού με τη μετεγγραφή μου έφερα λεφτά στην ομάδα, που τα είχε ανάγκη. Παρ' ότι είχα συμβόλαιο και ήμουν αρχηγός, αποφάσισα να σταματήσω το ποδόσφαιρο το 1985. Δεν κάθισα να τους κοροϊδεύω για να παίρνω τα λεφτά.

»Στην καριέρα μου γνώρισα και τον Νίκο Αλέφαντο, για τον οποίο μπορώ να γράψω ένα βιβλίο. Θεωρώ ότι είναι από τους καλύτερους Ελληνες προπονητές και έμαθα πολλά απ' αυτόν. Ηταν δάσκαλος για μας και τον ΟΦΗ τον βοήθησε».

Ο Μιχάλης Τζιράκης γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου του 1954 στο Ηράκλειο Κρήτης. Το καλοκαίρι του 1980 έκανε χρήση της οκταετίας (όποιος παίκτης συμπλήρωνε οκτώ χρόνια στην ίδια ομάδα μπορούσε να φύγει ως ελεύθερος) και πήρε μετεγγραφή στην ΑΕΚ, στην οποία παρέμεινε 3,5 σεζόν. Επέστρεψε στον ΟΦΗ και σε ηλικία 31 ετών κρέμασε τα παπούτσια του.

Ο Τζιράκης δημιούργησε τον ΟΦΗ '94, που έβγαλε πολλά ταλέντα, αλλά ο Ερασιτέχνης τον διέλυσε.