Omilaras422 Νοε 2006, 18:55#26771
Μιχάλη, χίλια μπράβο για το άρθρο σου. Ένα τέτοιο αριστουργηματικά γραμμένο στολίδι αξίζει στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. μην το αφήσεις να θαφτεί στα "Διάφορα Γενικά".
Aenaos22 Νοε 2006, 01:06#26767
Θέλω εν αρχή να απολογηθώ για την δημιουργία αυτού εδώ του πονήματος, ήλπιζα να μην χρειαστεί ποτέ, αλλά τελικά απομείναμε δίχως άλλες λύσεις. Τουλάχιστον ας κρατήσουμε την φωνή μας ακέραιη και τις απόψεις μας καθαρές..
Όλη η Ελλάδα τις τελευταίες δυο μέρες βιώνει την αναζωπύρωση παρείσακτων στοιχείων μέσα στην αστυνομία. Ως αποτέλεσμα αυτού υπήρξε ο ανηλεής ξυλοδαρμός απο ένστολους υπαλλήλους του δημοσίου, ενός φοιτητή. Ερωτάστε και αναρωτάστε αν ήταν δίκαιος; Διακρίνατε κάποια λογική αλληλουχία καταστάσεων; Ποιά δράση έφερε αυτήν την αντίδραση; Τι φοβήθηκαν οι αστυνόμοι και αντέδρασαν έτσι; Την ελευθεριάζουσα περιβολή του, εν σώματι και νου, νεαρού σε αντίθεση με το δικό τους καβούκι και το πιθανό κόμπλεξ που αυτό επιφέρει;
Με πόση άραγε χαρά μέσα στην καρδιά τους και πόσες προσευχές κάνουν κάθε βράδυ πριν τον ύπνο τον γλυκό, ώστε να ξημερώσει άλλη μια 21η Απριλίου; Τότε που βάλανε το μεγάλο δάχτυλο του χεριού μέχρι κάτω στον πάτο του μελόβαζου και χαιρόντουσαν απολαμβάνοντας την κάθε στιγμή της εφταετίας. Δυστυχώς για αυτούς, ή για εμάς, πέρασαν εκείνες οι ημέρες. Και λέω για εμάς, διότι ακόμη και σήμερα να που στον δημόσιο βίο πάντοτε γινόμαστε μάρτυρες σε μια κατάχρηση εξουσίας. Αν όμως η εξουσία καταστρέφει τότε η πολλή εξουσία καταστρέφει σε υπέρμετρο βαθμό.
Όλοι εκείνοι είναι λοιπόν, γιατροί - δικηγόροι - μπάτσοι- δημοσιογράφοι και όλοι οι εν γένει τούτοι μεγαλεπήβολοι σταρ που αυτοβαυκαλίζονται με το είδωλο τους που προσπαθούν να μας πείσουν οτι άλλα βλέπουμε και άλλα καταλαβαίνουμε.
Φυσικά και καταλαβαίνω τον διακαή πόθο μιας γκέι ζαρντινιέρας ώστε με περισσή χαρά και αυτοβούλως να ορμήσει προς τον αδαή και αμέριμνο φοιτητή!!
Φυσικά και καταλαβαίνω την αιτία για την οποία ξεχειλίζει απο αφρό το στόμα του μπαλάσκα όταν προσπαθεί, δικαίως ως μπάτσος ματαίως ως αυθεντικός ανόητος, να πείσει το πανελλήνιο οτι 4 φουσκωτοί άνω των 100 κιλών προσπαθούν και δυσκολεύονται να κάνουν καλά έναν των 80 κιλών!!
Καταλαβαίνω την μανία με την οποία ευελπιστεί, εμένα τον ταραχοποιό των λέξεων, να με τυλίξει σε μια κόλλα χαρτί και να με κατατάξει στους γνωστούς άγνωστους. Ως εκ τούτο κάθε προσπάθεια για διάλογο μαζί μου είναι περιττή. Μην συζητάς μαζί μου. Συζήτησε με το αγέχωρο του πνεύματος σου, με τον αψεγάδιαστο των επιχειρημάτων σου και άσε με εμένα των φτωχό και τον αμαθή στην άκρη!!
Αντιλαμβάνομαι πλήρως όλο τον καλό και χρηστό κόσμο που μέσα σε ενα παραλήρημα αβροφροσύνης και σύμπνοιας με την ΕΛΑΣ, δεν βλέπουν τίποτα κακό τίποτα μεμπτό στην όλη υπόθεση. Τώρα πια όλοι κρυβόμαστε πίσω απο την γνωστή φράση: Δεν είναι όλοι ίδιοι, ας μην είμαστε ισοπεδωτικοί! Τελικά όμως αν είναι σάπια η ρίζα του δέντρου εν ενθέτω χρόνο δεν θα σαπίσουν και οι καρποί του με μαθηματική ακρίβεια; Ναι αλλά ας μην είμαστε ισοπεδωτικοί, τουλάχιστον μέχρι να σαπίσουν όλοι! Φαύλος κύκλος..
Συνδυάστε τώρα και όλα τούτα, το ξυλοφόρτωμα στον δρόμο και στο τμήμα - την 5αωρη καθυστέρηση της ιατρικής παρακολούθησης και τα ειρωνικά σχόλια των μπάτσων στο πρόσωπο του παιδιού, με όλη αυτήν την καφρίλα που βγαίνει στα γήπεδα. Ίσως έτσι φτάσετε ποιό κοντά στην απάντηση του τι τροφοδοτεί το ακριβώς αυτοτροφοδοτούμενο σύστημα της βίας στην χώρα μας. Τελικά, τι είναι κράτος;
Αφήνοντας τους ορισμούς της πολιτικής επιστήμης, α ρε άτιμε Χέγκελ, το μοντέρνο κράτος ορίζεται ως εξής:
Όταν όλοι κραυγάζουν για το απρόσωπο του κράτους, έχω να απαντήσω τούτο: Κράτος είναι ο μπαλάσκας και ο κάθε δημόσιος μπαλάσκας, ο αυριανός διαφεντευτής και υποδοχέας του δικού μου παιδιού, ο υπηρέτης, έμμισθος απο εμάς, του δικού μας δικαίου. Τελικά τι είναι κράτος;
Κράτος είναι ο δημόσιος υπάλληλος, που φροντίζει να ξεφορτώσει πάνω μου όλη την αγένεια με την οποία τον κληροδότησαν οι προκάτοχοι του. Τελικά τι είναι κράτος;
Κράτος δεν είμαι εγώ και ας είμαι εγώ, εσύ και όλοι μας, η οργανική του ουσία. Εγώ είμαι ένας ακόμη του συρμού κι ως τέτοιος πολίτης του Ελληνικού κράτους, απολογούμαι εκ μέρους του νόμιμου και δομημένου κράτους στην οικογένεια του φοιτητή καθώς και σε όλες τις οικογένειες των παιδιών, των φιλάθλων, των ανθρώπων που είναι στην φυλακή.
Συγνώμη..
ΥΓ: Δεν είμαι γνωστός άγνωστος. Έχω όνομα άγνωστο και επίθετο παντελώς άγνωστο.. Ονομάζομαι Τσικαλάς Μιχαήλ..
Όλη η Ελλάδα τις τελευταίες δυο μέρες βιώνει την αναζωπύρωση παρείσακτων στοιχείων μέσα στην αστυνομία. Ως αποτέλεσμα αυτού υπήρξε ο ανηλεής ξυλοδαρμός απο ένστολους υπαλλήλους του δημοσίου, ενός φοιτητή. Ερωτάστε και αναρωτάστε αν ήταν δίκαιος; Διακρίνατε κάποια λογική αλληλουχία καταστάσεων; Ποιά δράση έφερε αυτήν την αντίδραση; Τι φοβήθηκαν οι αστυνόμοι και αντέδρασαν έτσι; Την ελευθεριάζουσα περιβολή του, εν σώματι και νου, νεαρού σε αντίθεση με το δικό τους καβούκι και το πιθανό κόμπλεξ που αυτό επιφέρει;
Με πόση άραγε χαρά μέσα στην καρδιά τους και πόσες προσευχές κάνουν κάθε βράδυ πριν τον ύπνο τον γλυκό, ώστε να ξημερώσει άλλη μια 21η Απριλίου; Τότε που βάλανε το μεγάλο δάχτυλο του χεριού μέχρι κάτω στον πάτο του μελόβαζου και χαιρόντουσαν απολαμβάνοντας την κάθε στιγμή της εφταετίας. Δυστυχώς για αυτούς, ή για εμάς, πέρασαν εκείνες οι ημέρες. Και λέω για εμάς, διότι ακόμη και σήμερα να που στον δημόσιο βίο πάντοτε γινόμαστε μάρτυρες σε μια κατάχρηση εξουσίας. Αν όμως η εξουσία καταστρέφει τότε η πολλή εξουσία καταστρέφει σε υπέρμετρο βαθμό.
Όλοι εκείνοι είναι λοιπόν, γιατροί - δικηγόροι - μπάτσοι- δημοσιογράφοι και όλοι οι εν γένει τούτοι μεγαλεπήβολοι σταρ που αυτοβαυκαλίζονται με το είδωλο τους που προσπαθούν να μας πείσουν οτι άλλα βλέπουμε και άλλα καταλαβαίνουμε.
Φυσικά και καταλαβαίνω τον διακαή πόθο μιας γκέι ζαρντινιέρας ώστε με περισσή χαρά και αυτοβούλως να ορμήσει προς τον αδαή και αμέριμνο φοιτητή!!
Φυσικά και καταλαβαίνω την αιτία για την οποία ξεχειλίζει απο αφρό το στόμα του μπαλάσκα όταν προσπαθεί, δικαίως ως μπάτσος ματαίως ως αυθεντικός ανόητος, να πείσει το πανελλήνιο οτι 4 φουσκωτοί άνω των 100 κιλών προσπαθούν και δυσκολεύονται να κάνουν καλά έναν των 80 κιλών!!
Καταλαβαίνω την μανία με την οποία ευελπιστεί, εμένα τον ταραχοποιό των λέξεων, να με τυλίξει σε μια κόλλα χαρτί και να με κατατάξει στους γνωστούς άγνωστους. Ως εκ τούτο κάθε προσπάθεια για διάλογο μαζί μου είναι περιττή. Μην συζητάς μαζί μου. Συζήτησε με το αγέχωρο του πνεύματος σου, με τον αψεγάδιαστο των επιχειρημάτων σου και άσε με εμένα των φτωχό και τον αμαθή στην άκρη!!
Αντιλαμβάνομαι πλήρως όλο τον καλό και χρηστό κόσμο που μέσα σε ενα παραλήρημα αβροφροσύνης και σύμπνοιας με την ΕΛΑΣ, δεν βλέπουν τίποτα κακό τίποτα μεμπτό στην όλη υπόθεση. Τώρα πια όλοι κρυβόμαστε πίσω απο την γνωστή φράση: Δεν είναι όλοι ίδιοι, ας μην είμαστε ισοπεδωτικοί! Τελικά όμως αν είναι σάπια η ρίζα του δέντρου εν ενθέτω χρόνο δεν θα σαπίσουν και οι καρποί του με μαθηματική ακρίβεια; Ναι αλλά ας μην είμαστε ισοπεδωτικοί, τουλάχιστον μέχρι να σαπίσουν όλοι! Φαύλος κύκλος..
Συνδυάστε τώρα και όλα τούτα, το ξυλοφόρτωμα στον δρόμο και στο τμήμα - την 5αωρη καθυστέρηση της ιατρικής παρακολούθησης και τα ειρωνικά σχόλια των μπάτσων στο πρόσωπο του παιδιού, με όλη αυτήν την καφρίλα που βγαίνει στα γήπεδα. Ίσως έτσι φτάσετε ποιό κοντά στην απάντηση του τι τροφοδοτεί το ακριβώς αυτοτροφοδοτούμενο σύστημα της βίας στην χώρα μας. Τελικά, τι είναι κράτος;
Αφήνοντας τους ορισμούς της πολιτικής επιστήμης, α ρε άτιμε Χέγκελ, το μοντέρνο κράτος ορίζεται ως εξής:
Όταν όλοι κραυγάζουν για το απρόσωπο του κράτους, έχω να απαντήσω τούτο: Κράτος είναι ο μπαλάσκας και ο κάθε δημόσιος μπαλάσκας, ο αυριανός διαφεντευτής και υποδοχέας του δικού μου παιδιού, ο υπηρέτης, έμμισθος απο εμάς, του δικού μας δικαίου. Τελικά τι είναι κράτος;
Κράτος είναι ο δημόσιος υπάλληλος, που φροντίζει να ξεφορτώσει πάνω μου όλη την αγένεια με την οποία τον κληροδότησαν οι προκάτοχοι του. Τελικά τι είναι κράτος;
Κράτος δεν είμαι εγώ και ας είμαι εγώ, εσύ και όλοι μας, η οργανική του ουσία. Εγώ είμαι ένας ακόμη του συρμού κι ως τέτοιος πολίτης του Ελληνικού κράτους, απολογούμαι εκ μέρους του νόμιμου και δομημένου κράτους στην οικογένεια του φοιτητή καθώς και σε όλες τις οικογένειες των παιδιών, των φιλάθλων, των ανθρώπων που είναι στην φυλακή.
Συγνώμη..
ΥΓ: Δεν είμαι γνωστός άγνωστος. Έχω όνομα άγνωστο και επίθετο παντελώς άγνωστο.. Ονομάζομαι Τσικαλάς Μιχαήλ..