snakakis17 Ιαν 2007, 21:20#28162
Έλειψες ρε φίλε,έλειψες.
TALOS17 Ιαν 2007, 19:37#28161
Τι αντισταση μπορει να εχει στο κακο μια σταγονα πρωινης δροσιας?
Χανια 1994
Οταν πρωτοπηγα στο Φραγκοκαστελο εμεινα αφωνος.Εκει,χαμενος,στο χρυσογαλανο λιοπυρι του μεσημεριου ενοιωσα με τροπους που δεν επιδεχονται αντιρρηση και δεν χρειαζονται εξηγηση οτι ειμαι αθανατος.Αφου αξιωθηκα εκεινο το φως,τιποτα δεν μπορουσε πια να το παρει πισω.Εγινα ενα με ολα τα αιωνια..Σημερα μαθαινω οτι βεβηλα χερια καταστρεφουν το Φραγκοκαστελο.
Τι αντισταση μπορει να εχει στο κακο μια σταγονα πρωινης δροσιας?
Ρεθυμνο 1997
Την ειχα ερωτευτει,το θυμαμαι ξεκαθαρα.2-3 φορες ειχαν διασταυρωθει τα βλεμματα μας,μα ειχα κοιμηθει παρεα με τη σκεψη της πολλα βραδια.Μια μερα ενας φιλος μου μιλησε για ενα ανηλικο κοριτσι που επασχε απο καποια απαισια και αγιατρευτη αρρωστια.''Ενα τερας κατατρωει τον αγγελο αυτο'' ηταν τα λογια του.Δεν θα ξεχασω εκεινο το κοριτσι.Ενα διαφανο πλασμα απο κοραλλι,σμαλτο και παρθενο χιονι.Η αθωοτητα στα νυχια του κακου.Προσωρινη,οσο μια αχτιδα ηλιου μεσα απο σταγονα πρωινης δροσιας.
Τι αντισταση μπορει να εχει στο κακο μια σταγονα πρωινης δροσιας?
Αθηνα 2007
Ο,τι ομορφοτερο και αγνοτερο εχω μεσα στην ψυχη μου απο μωρο παιδακι.Ενας παραδεισος ενος κοσμου μακρυνου.Αυτου της ΨΥΧΗΣ.Η πρωτη επανασταση της ζωης μου.Τοτε που μωρο ακομα υψωσα τον τονο της φωνης μου εναντιων ολων.Μα δεν μετανιωσα στιγμη..Το χαμογελο μου καθε φορα που θυμαμαι ειναι γλυκο,οχι πικρο.Μεγαλωσαμε μαζι.Αυτος με προσδιοριζε σε καθε μου βημα.Πλεον δεν ημουν ο Γιαννης,αλλα ο ΟΦΙΤΖΗΣ.Ετσι με εμαθε σχεδον ολη η Κηφισια.Παιδια που ποτε δεν ειχα γνωρισει ακουγα να λενε χαμηλοφωνα οταν περπατουσα ''ο ΟΦΙΤΖΗΣ''.
Μα τωρα νιωθω αδυναμος να σε υπερασπιστω αδερφε μου.Αδυναμος να υπερασπιστω αυτο για το οποιο θα εδινα την ζωη μου αυτη την στιγμη.Οχι τον Ο.Φ.Η.!Τις αξιες που μου διδαξε η μανα Κρητη.Ειμαι αδυναμος αδερφε μου..
Τι αντισταση μπορει να εχει στο κακο μια σταγονα πρωινης δροσιας?
Κι ομως αδερφια μου!Αμετρητες φορες εκανα αυτες τις σκεψεις.Οσο ανημποροι ειμαστε εμεις,τοσο ανημπορο ειναι και το ΚΤΗΝΟΣ.Ενα βρωμερο τσιμπουρι ειναι,χωρις δικη του πραγματικη υποσταση,χωρις ψυχη.Ολη του η υπαρξη εξαρταται απο εμας.Αν του την αρνηθουμε θα πεθανει!
Παραδεισοι δεν υπαρχουν σε αυτο τον κοσμο.Μεσα μας ειναι ο παραδεισος.Και δεν ειναι εκει για να κονομησουν μερικοι.Με αλλα σχεδια πλαστηκε,αγνωστα και ακαταμαχητα.Το βλασφημο κοπρολαγνο ανθρωπακι που απλωνει τα βρωμερα του χερια για να εκμεταλλευτει εναν παραδεισο ξυπνα δυναμεις για τις οποιες δεν εχει ιδεα.Μια απο αυτες ειναι η ΟΡΓΗ!
Σε απειλω με ΟΛΕΘΡΟ σιχαμερο βακτηριδιο.Πηρες πολυ στα σοβαρα τα ποταπα σου ''εργα''.Δεν θα επικρατησει η κολαση που ευαγγελιζεσαι.Θα πεθανεις πρωτος,εστω κι αν χρειαστει να πεθανω κι εγω μαζι σου.
Τι αντισταση μπορει να εχει στο κακο μια σταγονα πρωινης δροσιας?
ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ!!Οταν το Κτηνος θα εχει ΠΕΘΑΝΕΙ!
Χανια 1994
Οταν πρωτοπηγα στο Φραγκοκαστελο εμεινα αφωνος.Εκει,χαμενος,στο χρυσογαλανο λιοπυρι του μεσημεριου ενοιωσα με τροπους που δεν επιδεχονται αντιρρηση και δεν χρειαζονται εξηγηση οτι ειμαι αθανατος.Αφου αξιωθηκα εκεινο το φως,τιποτα δεν μπορουσε πια να το παρει πισω.Εγινα ενα με ολα τα αιωνια..Σημερα μαθαινω οτι βεβηλα χερια καταστρεφουν το Φραγκοκαστελο.
Τι αντισταση μπορει να εχει στο κακο μια σταγονα πρωινης δροσιας?
Ρεθυμνο 1997
Την ειχα ερωτευτει,το θυμαμαι ξεκαθαρα.2-3 φορες ειχαν διασταυρωθει τα βλεμματα μας,μα ειχα κοιμηθει παρεα με τη σκεψη της πολλα βραδια.Μια μερα ενας φιλος μου μιλησε για ενα ανηλικο κοριτσι που επασχε απο καποια απαισια και αγιατρευτη αρρωστια.''Ενα τερας κατατρωει τον αγγελο αυτο'' ηταν τα λογια του.Δεν θα ξεχασω εκεινο το κοριτσι.Ενα διαφανο πλασμα απο κοραλλι,σμαλτο και παρθενο χιονι.Η αθωοτητα στα νυχια του κακου.Προσωρινη,οσο μια αχτιδα ηλιου μεσα απο σταγονα πρωινης δροσιας.
Τι αντισταση μπορει να εχει στο κακο μια σταγονα πρωινης δροσιας?
Αθηνα 2007
Ο,τι ομορφοτερο και αγνοτερο εχω μεσα στην ψυχη μου απο μωρο παιδακι.Ενας παραδεισος ενος κοσμου μακρυνου.Αυτου της ΨΥΧΗΣ.Η πρωτη επανασταση της ζωης μου.Τοτε που μωρο ακομα υψωσα τον τονο της φωνης μου εναντιων ολων.Μα δεν μετανιωσα στιγμη..Το χαμογελο μου καθε φορα που θυμαμαι ειναι γλυκο,οχι πικρο.Μεγαλωσαμε μαζι.Αυτος με προσδιοριζε σε καθε μου βημα.Πλεον δεν ημουν ο Γιαννης,αλλα ο ΟΦΙΤΖΗΣ.Ετσι με εμαθε σχεδον ολη η Κηφισια.Παιδια που ποτε δεν ειχα γνωρισει ακουγα να λενε χαμηλοφωνα οταν περπατουσα ''ο ΟΦΙΤΖΗΣ''.
Μα τωρα νιωθω αδυναμος να σε υπερασπιστω αδερφε μου.Αδυναμος να υπερασπιστω αυτο για το οποιο θα εδινα την ζωη μου αυτη την στιγμη.Οχι τον Ο.Φ.Η.!Τις αξιες που μου διδαξε η μανα Κρητη.Ειμαι αδυναμος αδερφε μου..
Τι αντισταση μπορει να εχει στο κακο μια σταγονα πρωινης δροσιας?
Κι ομως αδερφια μου!Αμετρητες φορες εκανα αυτες τις σκεψεις.Οσο ανημποροι ειμαστε εμεις,τοσο ανημπορο ειναι και το ΚΤΗΝΟΣ.Ενα βρωμερο τσιμπουρι ειναι,χωρις δικη του πραγματικη υποσταση,χωρις ψυχη.Ολη του η υπαρξη εξαρταται απο εμας.Αν του την αρνηθουμε θα πεθανει!
Παραδεισοι δεν υπαρχουν σε αυτο τον κοσμο.Μεσα μας ειναι ο παραδεισος.Και δεν ειναι εκει για να κονομησουν μερικοι.Με αλλα σχεδια πλαστηκε,αγνωστα και ακαταμαχητα.Το βλασφημο κοπρολαγνο ανθρωπακι που απλωνει τα βρωμερα του χερια για να εκμεταλλευτει εναν παραδεισο ξυπνα δυναμεις για τις οποιες δεν εχει ιδεα.Μια απο αυτες ειναι η ΟΡΓΗ!
Σε απειλω με ΟΛΕΘΡΟ σιχαμερο βακτηριδιο.Πηρες πολυ στα σοβαρα τα ποταπα σου ''εργα''.Δεν θα επικρατησει η κολαση που ευαγγελιζεσαι.Θα πεθανεις πρωτος,εστω κι αν χρειαστει να πεθανω κι εγω μαζι σου.
Τι αντισταση μπορει να εχει στο κακο μια σταγονα πρωινης δροσιας?
ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ!!Οταν το Κτηνος θα εχει ΠΕΘΑΝΕΙ!