Ι. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΕΜΠΟΡΟΣ.

Σηκώθηκα στραβωμένος σήμερα.
Ως συνήθως δηλαδή, μόνο που σήμερα τα δαιμόνια μου είχαν λόγο και ακριβή αιτία..
Θα ήμουν λιγότερο απο πέντε και περισσότερο απο τεσσάρων όταν για πρώτη φορά με πήρε κάποιος απο το χέρι για να με πάει στο γήπεδο. Ένας θείος μου.
Ο Ι. Χατζηδημητρίου, έμπορος στο επάγγελμα. Ένας απλός άνθρωπος..
Στο σφουγγαρένιο μου μυαλό, μείνανε πολλά. Πρώτη μου στα Καμίνια ήταν άλλωστε, σαν να λέμε πρώτη φορά σε ζαχαροπλαστείο και μάλιστα με ελευθέρας.. Καταλαβαίνετε τι εννοώ.
Αμπονέ. Δίπλα μου εκείνος, παραδίπλα άλλοι και άγνωστοι, απένταντι μου εκατοντάδες αφρισμένοι - μαυροφορεμένοι νεαροί, συνθήματα, χαρτιά, φωνές, απο πάνω μας βροχή που έπεφτε με θόρυβο στον τσίγκο και εντός μου ο σπόρος που φυτεύτηκε με κρότο.
Γύρισα και αφελώς τον ρώτησα με ποιόν παίζουμε. Η απάντηση:
- Έχει σημασία; Κοίτα να μαθαίνεις, άκου να θυμάσαι και τα άλλα θα τα βρεις στην πορεία..
Περάσανε απο τότε περίπου 30 χρόνια. Εκείνος στα εντός, πάντοτε μέσα. Με τον ίδιο ζήλο, με την ίδια φλόγα στα μάτια. Να περιμένει την Κυριακή σαν να περίμενε απάντηση στην πρόταση που έκανε στην γυναίκα του. Τι κι αν την παντρεύτηκε, τι κι αν κάποτε τον στενοχωρούσε; Η ευθεία διαστολή είναι αναπόφευκτα παροιμιώδης και καταλήγει σε μια απόλυτη γραμμή με γνώμονα πάντα τον ίδιο θυμικό παρανομαστή: Ο μπάρμπας αγαπούσε την ομάδα όπως αγαπούσε την γυναίκα και την οικογένεα του..
Δεν μπορώ να το πιάσω αλλιώς, να το συλλάβω διαφορετικά.
Θυμάμαι μια φορά απο τις πολλές που τον είδα με κατεβασμένο κεφάλι να με τραβά σχεδόν να φύγουμε απο το γήπεδο. Τον ρώτησα που πάμε.
- Να τις προσπεράσουμε, μου απάντησε.
- Ποιές;
- Ποιές; Τις πράσινες φανέλες..
Άρχισε το μήλο να σαπίζει. Αυτή ήταν μια συνιθησμένη τα τελευταία χρόνια εικόνα. Υπήρχε όμως και η αντίθετη της.
Δυο φορές, βρέθηκα μαζί του αλλά και μαζί με άλλους να έχει τελειώσει ο αγώνας και εμείς να καθόμαστε και να συζητάμε τα του μάτς. Στην κερκίδα. Την μια μάλιστα απο τις δυο αυτές, περάσανε έτσι δυο ώρες!!
Γιατί όλα αυτά θα μου πείτε και που αποσκοπούν. Καταρχήν είμαι σίγουρος οτι όλοι μας έχουμε κάτι παρόμοιο να διηγηθούμε.
2ον, ο Ομιλήτης μέντοράς μου, πέθανε. Όχι δεν είναι αυτός ο λόγος που έχω φάει στράβωμα, η εξοίκείωση μου λόγω χαρακτήρα με το συγκέκριμένο συμβάν είναι όσο απόλυτη οσο νομίζω οτι είναι.
Αλλά να. Εγώ όταν ακούω για μια ομάδα με την ιστορία του ΟΦΗ, δεν παέι το μυαλό μου σε τίτλους και ξεχωριστές χρονιές. Πάει σε κάτι πωρωμένους θείους, πατεράδες, αδερφούς οι οποίοι δίχως άρματα μετέδωσαν σε εμάς τους νεότερους το μικρόβιο.
Και σε αντίθεση, πάει σε προηγούμενους και επόμενους αριβίστες αυτής της μεταδοτικής αγάπης. Σε κάτι μάγκες αντώτης σχολής κάποιου πελάγους , επίδοξους σωτήρες της ομάδας μας που βρήκανε το τέλειο ταίρι στην αλλαζονεία του τίποτα όπως αυτή του Φανούρη.
Τι θα σκεφτόταν άραγε ο Ι. Χατζηδημητρίου, ο έμπορος της λαΐκής, αν σήμερα διάβαζε την εν λόγω δήλωση του; Αν ο πρόεδρος της ομάδας που αγάπησε καταργούσε έτσι, με τον τρόπο αυτόν τον όλο παδεία και μόρφωση, το πιο υγειές κομμάτι των φιλάθλων; Εκείνους που σκέφτονται και λίγο δηλαδή και δεν καταπίνουν αμάσητα.
Αναρωτιέμαι αν σήμερα ο θείος μου θα πήγαινε στο γήπεδο. Η απάντηση είναι μια και ο νοών νοείτο: ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ..
Είμαι λιγότερο απο 40 και περισσότερο απο 100 χρόνων. Αν ο θείος μου μας βλέπει, είμαι σίγουρος οτι θα είναι στο πλευρό μας και θα χαίρεται που εμείς οι συνομίληκοι κάτι προσπαθούμε να κάνουμε..
Αντί μνημοσύνου λοιπόν, και με την άδεια σας..

ΥΓ) Πόσα παραπάνω νούμερα παντελόνι πρέπει να φοράει κάποιος για να χωράει στην μέση το όπλο;
2) Ο άντρας κάνει την γενιά, συμπερασματολόγησε ο Ξυλούρης. Εγώ πάλι αναρωτιέμαι: Μήπως μας πάρουν οι μελλοντικοί άντρες της διοίκησης με τις σφαίρες; Κάνει τελικά το όπλο τον άντρα;
3) Μην αναρωτιέσται άλλο. Κολλητάρι του Φανούρη εσπούδασε ζωσμένος. Νεανικές μαλακίες θα μου πείτε; Δείγμα χαρακτήρος του ανδρός θα σας απαντήσω. Το μέλλον θα δείξει. Ελπίζω πάντως να το άφησε σπίτι του.
3) Αφιερωμένο στον Ι. Χατζηδημητρίου, έμπορο λαΐκών αγορών και εσαεί Ομιλήτη:
ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ
ΜΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ
ΑΝΤΙ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΟΥ
ΣΦΗΝΩΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΑΥΧΕΝΑ..